fbpx

De titel van deze blogpost kreeg ik deze ochtend cadeau toen ik mijn situatie uit de doeken deed tijdens onze zondagse fietsrit.

Ik voel bij jullie al meteen… oh oh ik heb iets gemist. Nee hoor… vers van de pers. Ik heb 2 jaar getraind naar mijn uitdaging en hier kan ik niet naartoe omdat mijn vader in het ziekenhuis ligt op dit moment en het eigenlijk niet zo bijster goed gaat.

Omgaan met het wegvallen van mijn doel valt me echt zwaar en ik er paar dagen over nagedacht maar ik kan het niet maken om er nu niet te zijn. Ik kan het niet maken om niet als steun te kunnen dienen voor m’n moeder. Ik kan het écht niet maken om 1000 kilometer van huis te zijn terwijl ik op 10 minuten in het ziekenhuis kan staan moest het nodig zijn.

Ik hoop natuurlijk dat het allemaal niet nodig is maar ik zou het mezelf niet vergeven moest het wel nodig zijn.

Zoals ik al zei. Het valt me wel zwaar om er niet naartoe te kunnen. De adrenaline van het gaan. Om echt te beginnen aan de rit die ik ondertussen al wel 1000 keer in mijn hoofd heb gereden. Uitkijken naar de pijn in de benen maar tegelijk ook het geluksgevoel dat me zal overvallen bij het uitrijden van mijn rit. Oh boy wat keek ik daar allemaal naar uit! Maar soms, soms is het gewoon kut! Soms is het gewoon echt kut maar kan je er ook gewoon niks aan doen…

Weg doel, hallo zwart gat

Ik had er al wat schrik voor 2 jaar trainen en dan na 11/09 ging het doel weg zijn en wat dan? Wat ging ik dan doen met men tijd? We zijn er nog niet uit wat ik zal doen. Wat ik wel al heb gedaan was mezelf voornemen om opnieuw wat te werken aan m’n gewicht. Corona deed er een paar kg bij. Ik wil hier graag weer vanaf en liefst ga ik onder dat gewicht. Waarom zou ik dat willen doen? Wel… ooit woog ik ruim 25kg zwaarder en ik wil nooit meer terug naar dat gewicht. Echt ooit meer! Ik wil graag verder mezelf verbeteren in het fietsen en wil graag sneller op de fiets worden. Dat is tot hier al goed gelukt met een winst van 3km/u vs vorig seizoen wat ruim 10% verbetering is. Maar minder gewicht wil ook zeggen dat je het niet mee hoeft te zeulen op ritten en je ook gewoon iets langer meekan.

Dus dat is doel 1. Richting streef gewicht evolueren. Doel 2 is niet bepaald op dit moment… ik zou het misschien wel over een andere boeg durven gooien… vandaag kwam er op de fiets een idee tot stand waar ik mogelijks richting februari/maart op een midweek/ verlengd weekend naar Spanje zou kunnen/willen gaan. Kunnen we wat ritjes doen en beetje genieten van de zonnevitamientjes. Als tweede kwam toch opnieuw die Ventoux om de hoek. Het blijft een mythische berg waar zoveel geschiedenis aanhangt. Ik wil hem bedwingen die kale reus. En wel liefst 2 keer misschien wel 3… nu even herbronnen, nadenken wat haalbaar is/lijkt en dan gaan we gewoon weer plannen maken. Even zorgen voor wat echt belangrijk is.

En onthouden… soms… is het gewoon kut


0 reacties

Geef een reactie

Blijf op de hoogte

Wil je op de hoogte blijven van alle nieuwe trajecten die ik lanceer. Laat dan even je naam en je e-mail adres achter. Dan mis je niets!
%d bloggers liken dit: