fbpx

Vandaag lanceerde ik mijn podcast met als topic… De Gouden Kooi… Een onderwerp dat al even op mijn radar stond. Ik was hierover wat opzoekingswerk aan het doen toen ik ineens een geschenk uit de hemel kreeg… Ik las in Knack een artikel een tweetal weken terug waar de gouden kooi als onderwerp werd genomen… Tempo Team deed een onderzoek over hoe en vooral mensen zich opgesloten voelen of misschien zelfs met de glimlach laten opsluiten in een gouden kooi. Uit dat onderzoek bleek dat – hou u vast – 38.7% zich opgesloten voelt in een gouden kooi…

IT. BLEW. MY. MIND… Van die om en bij de 40% zeggen ze bijna allemaal of toch 7 van de 10 uit die groep dat ze geen motivatie meer hebben, ongelukkig zijn en zich niet meer betrokken voelen bij het bedrijf. Auwch… Dus ik ging even aan mijn bureau zitten om eens na te denken waarom dat zo zou zijn.

Ik verdeelde de verantwoordelijkheid in 2. Een deel van de verantwoordelijkheid ligt bij de werknemer. Waarom zou je in godsnaam toelaten om je ongelukkig te voelen op iets wat je 8u per dag doet en dat 5 dagen op rij? Een tweede deel is de werkgever want er ligt ministens als niet meer verantwoordelijkheid bij de werkgever. Mensen die zich laten opsluiten in de gouden kooi geven het zelf aan – geen motivatie, ongelukkig en geen connectie meer met het bedrijf. Daar kan je als werkgever absoluut een steentje bij bijdragen om die gedraging om te draaien en mogelijks naar iets positief te brengen.

Ik zette me eerst in de schoenen van de werkgever want als je je laat opsluiten in een gouden kooi dan moet daar toch een rede voor zijn? Toch? De redenen die ik kon bedenken waren deze…

pile of gold round coins
Photo by Pixabay on Pexels.com
  • Geld
    De kooi zou niet goud zijn als er niets waardevol in de constructie van die kooi zit… Ik ga ervan uit dat mensen niet durven springen vanwege het de dikke flappen op het eind van de maand. Je ligt als het ware aan de geldinfuus en je hebt schrik dat als je vertrekt je ineens op ongekend terrein komt en wie weet zit die infuus niet zo lekker dan deze… Dus je blijft gewoon hangen omdat dat gewoon gemakkelijk is…
people working in call center
Photo by MART PRODUCTION on Pexels.com
  • Collega’s
    Deze rede heb ik zelf meegemaakt. Ik kreeg toen een 3500 euro netto loon per maand aangeboden en ik ben er niet op ingegaan. Achteraf bekeken heb ik nu misschien een interessanter parcours doorlopen dus misschien moest het ook wel gewoon zo zijn. Maar ik wou blijven voor mijn collega’s. Mijn collega’s waar ik het super goed mee had. Lachen, gieren, brullen en scheve moppen maken all day long. Dikke fun… Tot mijn collega’s begonnen weg te gaan en zij de keuze maakten voor groei en niet voor hun collega’s. Leermomentje zeg maar. Ik ben kort nadat mijn collega’s begonnen te vertrekken ook zelf anderen oorden gaan opzoeken en begon van daaruit een mooi parcours te lopen. Ik heb mezelf toen een belofte gemaakt… Ik blijf niet meer voor collega’s. Hoe tof ze ook zijn šŸ˜‰
lightning and gray clouds
Photo by Andre Furtado on Pexels.com
  • Zekerheid
    Ja het infuus waar ik het al over had maar ook als je je job goed doet ga je ook niet worden ontslagen. Beetje underpromise en dan overdeliver… Je baas is blij en jij kan gewoon blijven zitten. In IT heb ik al meerdere veranderingstrajecten zelf meegemaakt. Er zijn 2 type mensen en hoe zij omgaan met de veranderingsstorm. Zij die zeggen – zoek het uit en zij die zeggen – goeie stoel ik hou hem nog even vast. In welke categorie zit jij? Herken je jezelf? Je wil misschien zelfs niet het gevoel hebben dat je een risico loopt en dat is allemaal ok. Zolang jij ermee kan leven… Maar zoals ik al schreef 4 op de 10 geeft toch aan dat ze zich opgesloten voelen
relaxed black woman watching laptop near dog on bed
Photo by Samson Katt on Pexels.com
  • Comfortzone
    Misschien omvat de comfortzone alle vorige wel… Je hoeft niets te leren en gewoon je werk doen vanuit het comfort en de wetenschap dat jij kan zeggen… I got this sh*t. Dat is ok zolang jij daarmee ook kan leven en je niet de ambitie of de kriebel voelt om dingen te veranderen in jouw leven.
person holding compass
Photo by Valentin Antonucci on Pexels.com

Maar stel dat je toch iets wil doen… Hoe kom je dan te weten welke richting het uit zou moeten gaan? Mijn eerste vraag… wat is jouw kompas? Weet jij wat er belangrijk is voor jou? Heb je met andere woorden je waarden zuiver? Ken je die niet? Ik heb een simpele oefening om die boven water te krijgen… wil je meer weten? I got you covered.

Maak dan een plan op basis van je waarden… Want als je weet wat belangrijk is. Kan je ook wel een plan maken die je waarden blijven ondersteunen. Als Jobcoach ben ik heel graag je gids op zoek naar die waarden en de opvolging van dat plan.

crop black job candidate passing resume to hr employee
Photo by Sora Shimazaki on Pexels.com

En dan… heeft de werkgever ook een super belangrijke taak op zich te nemen want… 4 van de 10 mensen zeggen wij zijn opgesloten in een gouden kooi en hebben een probleem met motivatie, we zijn niet gelukkig en we voelen ons niet verbonden met het bedrijf.

Laat ons zeggen dat retentie van mensen toch ook een belangrijk puntje is. Al zeker als je weet dat de arbeidsmarkt in volle beweging is. Retentie van mensen is een belangrijke aangezien je al heel veel hebt geĆÆnvesteerd in de personen die voor je werken. Er is een veel snellere en directere impact als je op die mensen kan focussen en hen beter maken. Stel je voor dat je van de groep van 4 op 10 de helft kan gemotiveerd krijgen en meer gevoel van connectie te geven met je bedrijf? Maar hoe doe je zoiets? De connectie met het bedrijf vergroten? Hier komen een paar tips.

Als eerste -> Ga in gesprek met je mensen. Hoe zou je willen dat mensen een connectie met je bedrijf zoeken als je er niet mee in gesprek gaat? Start het gesprek met een paar open vragen…

  • Vertel mij eens hoe gaat het met jou?
  • Ah je hebt dit weekend x gedaan hoe gaat dat dan in zijn werk? Leg mij dat eens uit?
  • Omschrijven mij eens hoe jij je voelt bij ons bedrijf en je functie?

Je zal verstelt staan hoeveel je terug zal krijgen.

Als tweede -> Waarom doen we wat we doen? Begin met waarom we het doen in de visie en de strategie. Maak die kenbaar in alles wat je als werkgever doet voor je mensen. Hoe past wat we nu gaan doen in onze bedrijfsvoering. Waarom is dit belangrijk? Omdat je hiermee de connectie met de missie en de visie opnieuw maakt voor je mensen. Zeker sinds COVID hebben veel mensen de connectie met hun bedrijf helemaal verloren. Als dan de eerste beste recruiter belt met een tof verhaal… wat denk je dat er dan gaat gebeuren?

Als derde – zorg voor je mensen. Organiseer een training. Zorg dat ze persoonlijk ontwikkeld worden. Hiermee vergroot je de buy-in in je bedrijf end us ook de connectie. Mensen zouden nog steeds kunnen vertrekken maar de kans dat ze je dankbaar zijn en dit toch in de weegschaal gooien als die funky recruiter hun belt met een goed verhaal. Hier gaat dan argumentatie komen “ze zorgen wel goed voor mij. Ik heb recent nog x mogen doen”.

Als vierde – laat je mensen coachen. Je kan zelf die coach zijn maar waarom zou je geen externe coach inhuren om mensen te gaan coachen Ć©n samen met hen een doel op te stellen dat past binnen jouw bedrijfsvoering. GeĆ«ngageerde werknemers zijn vaak ook werknemers die “the extra mile” willen gaan. En dus ook meer gemotiveerd zijn, minder snel ongelukkig zullen zijn want als je iets mag doen waar je zelf “ja” op hebt mogen zeggen gaat je niet per se ongelukkig maken en al zeker niet gedemotiveerd…

Als vijfde – Doe eens zot… organiseer iets voor je mensen do something fun! breng mensen bij elkaar en al zeker nu na de zotte COVID periode. Moet niks chique zijn… Ga pintjes drinken, ga eens wandelen met je team, ga fietsen (mag ik mee :-)?) Doe eens zot en connecteer opnieuw met het goud van jouw onderneming…

Interessant? Laat mij zeker weten welke topics jij nog wil besproken zien…

exited diverse couple relocating in new apartment
Photo by Ketut Subiyanto on Pexels.com
Categorieƫn: Depril.EU

0 reacties

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: